Tussen openheid en concentratie: Nieuwe eisen aan de werkplek

Jarenlang stonden open werkplekken voor uitwisseling, transparantie en samenwerking. Maar nu hybride werken het kantoor steeds verder hervormt, wordt een andere eigenschap steeds belangrijker: het vermogen om zich te concentreren. Dit creëert een nieuwe spanning tussen gemeenschap en concentratie – en daarmee een van de centrale vragen van het hedendaagse werkplek ontwerp: hoe kunnen beide tegelijkertijd mogelijk worden gemaakt?
Het antwoord ligt niet zozeer in duidelijk gescheiden ruimtetypes, maar meer in een fijn afgestemd landschap van verschillende werkomgevingen. In plaats van te vertrouwen op traditionele tegenstellingen – open ruimte versus privékantoor – evolueren werkplekken naar netwerken van omgevingen die verschillende concentratieniveaus ondersteunen. Bijzonder relevant zijn die tussenruimtes die noch volledig afgesloten, noch volledig open zijn: half-afgeschermde zones die een toevluchtsoord bieden zonder mensen van hun omgeving af te sluiten.
Huidig onderzoek toont aan dat concentratie geen statische toestand is, maar sterk wordt beïnvloed door de omgeving, externe prikkels en de mate van controle die mensen hebben over hun directe werkruimte. In kantoren die lange tijd voornamelijk zijn geoptimaliseerd voor samenwerking, leidt dit vaak tot onderbrekingen en een verhoogde cognitieve overbelasting. Als gevolg daarvan moet concentratie nu actief worden ontworpen – niet in isolatie, maar als onderdeel van een breder ruimtelijk ecosysteem.
Micro focusruimtes: Terugtrekken zonder isolatie

De oplossing is niet simpelweg het creëren van meer afgesloten ruimtes, maar het introduceren van nieuwe ruimtelijke typologieën. Micro focusruimtes ontstaan precies daar waar concentratie nodig is: binnen het open kantoor zelf. Ze bieden bescherming zonder afscheiding en maken intuïtieve overgangen tussen focus en interactie mogelijk.
se:cove vertaalt dit principe naar meubilair. De loungestoel fungeert als een onafhankelijk toevluchtsoord binnen open ruimtes en gebruikt zijn sculpturale, omhullende vorm om visuele en akoestische afleidingen merkbaar te verminderen. Tegelijkertijd blijft hij bewust open en verbonden met de omgeving – een essentiële eigenschap in hybride werkplekken.
Deze balans is ook vanuit neurofysiologisch perspectief zeer relevant. De zogenaamde peripersonale ruimte – de directe omgeving rondom het lichaam die bepaalt hoe mensen hun omgeving waarnemen – stabiliseert zich bijzonder goed in semi-afgeschermde situaties. Deze omgevingen creëren een gevoel van controle en veiligheid dat langdurige aandacht ondersteunt. Meubilair zoals se:cove wordt daardoor meer dan een functioneel object: het definieert ruimtelijke kwaliteiten en creëert plekken die intuïtief worden ervaren als zones voor focus.
Focus heroverwegen: Van ruimte naar netwerk

Deze ontwikkeling verandert de logica van werkplek ontwerp fundamenteel. Concentratie is niet langer gebonden aan een vaste ruimte, maar wordt onderdeel van een dynamisch systeem van ruimtelijke keuzes. Open ruimtes worden niet vervangen, maar aangevuld met zorgvuldig geplaatste terugtrekplekken die de hele dag flexibel kunnen worden gebruikt.
Vooral in ruimtes zoals werkcafés, loungezones of overgangsruimtes ontstaan nieuwe mogelijkheden: kleine eilandjes van rust binnen levendige kantooromgevingen. Gedeelde focusruimtes worden ook steeds belangrijker. Voorbeelden zoals bibliotheken tonen aan dat geconcentreerd werken niet noodzakelijkerwijs isolatie vereist – sterker nog, een rustige collectieve sfeer kan de focus zelfs versterken.
se:cove is een voorbeeld van deze verschuiving. Als micro-concentratieruimte brengt het concentratie direct in het open kantoor en verbindt het wat voorheen tegenstrijdig leek: terugtrekking en openheid, individualiteit en saamhorigheid. Het resultaat is een werkplek die beide mogelijk maakt – geconcentreerd werken terwijl je verbonden blijft met het grotere geheel.
sociale mediakanalen:
