Tegenwoordig wordt de Clerkenwell Design Week beschouwd als een van 's werelds toonaangevende designfestivals. Gelegen in een van de meest creatieve wijken van Londen – waar een uitzonderlijke concentratie van architecten, creatieve studio's en interieurmerken is gevestigd – brengt het festival internationale ontwerpers, werkplekexperts en architecten samen om de toekomst van design, werk en architectuur te bespreken.
Midden in deze creatieve omgeving heeft Sedus onlangs zijn showroom in Londen opnieuw ingericht – en zo een plek gecreëerd voor dialoog, inspiratie en nieuwe perspectieven op de toekomst van werk.
Centraal in de discussie stond een vraag die momenteel gesprekken binnen organisaties wereldwijd bepaalt: hoe kunnen werkplekken zo worden ontworpen dat ze mensen met zeer uiteenlopende behoeften, persoonlijkheden en manieren van werken daadwerkelijk ondersteunen?
Want de uitdaging waar de werkplek van vandaag voor staat, gaat niet langer alleen over het terugbrengen van medewerkers naar kantoor. Het gaat steeds meer om het creëren van omgevingen die concentratie, welzijn en productiviteit daadwerkelijk ondersteunen.
De toekomst van werk wordt niet bepaald door hoeveel mensen we in een werkplek kunnen kwijt, maar door hoeveel verschillende mensen we in staat kunnen stellen om daarin te floreren.
De verborgen realiteit van moderne werkplekken
De bevindingen van recent onderzoek van WKspace laten duidelijk zien hoe urgent dit gesprek is geworden. In het onderzoek werden 10.000 kantoormedewerkers in het Verenigd Koninkrijk ondervraagd. Hieruit bleek dat bijna de helft van de respondenten – 48% – aangaf dat neurodiversiteit, psychische aandoeningen, lichamelijke aandoeningen of zintuiglijke overgevoeligheid hun dagelijkse werkervaring beïnvloeden.
Dit cijfer verraste zelfs Hannah Nardini zelf.
Veel van deze behoeften blijven onzichtbaar op de werkplek. Volgens Nardini benadrukt dit een van de fundamentele problemen van veel moderne kantooromgevingen: werkplekken worden nog te vaak ontworpen rond één enkele 'gemiddelde' manier van werken – ondanks het feit dat zo'n gemiddelde niet meer echt bestaat.
Waarom lawaai de grootste bron van stress op kantoor is geworden
Een van de belangrijkste thema's tijdens de lezing was de invloed van de fysieke werkplek op concentratie, welzijn en prestaties. Veruit het belangrijkste probleem: lawaai.
In bijna elk onderdeel van de enquête noemden werknemers lawaai als hun grootste uitdaging op de werkplek. Dit werd op de voet gevolgd door visuele afleidingen, overvolle open ruimtes en een gebrek aan rustige plekken. Veel deelnemers beschreven een constant gevoel van onderbreking. Kleine omgevingsstressfactoren stapelen zich gedurende de dag op en veranderen geleidelijk in een aanzienlijke cognitieve belasting.
Deze ”cumulatieve stressfactoren”, zoals Hannah Nardini ze omschreef, kunnen op den duur leiden tot uitputting, verminderde concentratie en verhoogde stressniveaus.
Inclusieve werkplekken vereisen meer dan alleen een goed ontwerp
Tijdens de presentatie werd duidelijk dat inclusieve werkplekken veel verder gaan dan toegankelijkheidsrichtlijnen of individuele aanpassingen. In wezen gaat het gesprek over hoe mensen zich daadwerkelijk voelen op het werk.
Kunnen ze zich concentreren?
Voelen ze zich gerespecteerd?
Kunnen ze openlijk communiceren over hun behoeften?
Vooral op het gebied van psychologische veiligheid bracht het onderzoek aanzienlijke uitdagingen aan het licht. Hoewel veel organisaties nu openlijk praten over geestelijke gezondheid, neurodiversiteit en inclusie, gaf slechts 28% van de respondenten aan zich volledig op hun gemak te voelen bij het uiten van hun behoeften op het werk.
De toekomst van werk moet menselijker worden
Het onderzoek toonde ook de directe zakelijke impact van de werkervaring aan.
77% van de respondenten was van mening dat ze aanzienlijk productiever zouden worden als hun werkomgeving beter op hun behoeften was afgestemd.
Tegelijkertijd gaf 62% aan te overwegen hun werkgever te verlaten als de omstandigheden niet zouden verbeteren.
Deze bevindingen maken één ding steeds duidelijker: een inclusief werkplekontwerp is niet langer een nicheonderwerp. Het wordt een bepalende factor voor productiviteit, het behoud van talent en het succes van de organisatie op de lange termijn.
Of, zoals Hannah Nardini het verwoordde:
Bij inclusieve werkplekken gaat het niet om het verlagen van verwachtingen, maar om het wegnemen van onnodige barrières, zodat mensen optimaal kunnen presteren.
Uiteindelijk bleef één belangrijke boodschap tijdens de hele lezing overeind: de werkplek van de toekomst moet menselijker worden.
Niet meer gestandaardiseerd.
Niet drukker.
Niet luider.
Maar flexibeler, doordachter en beter afgestemd op de diversiteit aan menselijke behoeften – waardoor omgevingen ontstaan waarin zoveel mogelijk mensen zich echt kunnen ontplooien.
Gerelateerde berichten
The Great Office Reset – Waarom mensen wel (of niet) terug willen naar kantoor
Clerkenwell Design Week 2025: Drie dagen vol inzichten, inspiratie en contacten
Innovatieve werkplekconcepten bij Sedus: Hoogtepunten van de Clerkenwell Design Week 2024
De kosten van het negeren van werknemerswaarden tijdens het sollicitatiegesprek
sociale mediakanalen:
